آقای رئیس جمهور هرچند بخشی از اظهارات شما در مصاحبه ای که موضوع آن دلیل شادمانی ملی مردم این آب و خاک بود ( خانم شیرین عبادی و جایزه صلح نوبل او) ، به فاصله چند ساعت از سوی معاون پارلمانی شما تکذیب و تصحیح شد اما آنچه نه به تکذیب و نه به تصیح میتوان از اذهان ملت پاک کرد ، همانا سکوت و سپس، واکنش دیر هنگامتان برای این شادمانی ملی است که ایکاش هرگز سکوتتان را نمی شکستید تا هرگز مجبور به تکذیب و تصحیح آن نمی شدید.

آقای رئیس جمهور ایکاش شما هم بودید و میدید شوق دیدارملتی را که برای در آغوش گرفتن سمبل صلح جهان ،به پیشواز زنی بی پشتوانه رای چند میلیونی رفته بودند که توانسته است پیام ملت خود را بگوش جهانیان برساند.

آقای رئیس جمهور شیرین عبادی بی نام تر از آن بود ، حتی در انبوه مردمان به استقبال شتافته اش ، بودند کسانی که نام او را برای اولین بار می شنیدند اما با این همه او را که بی بهره ازآوازه شهرتی همچون شهرت شما بود که عالمی سید اصلاحات را می شناسند، امروز نه تنها سمبل صلح جهانی که سمبل صلح دوستی این کهنه دیار می شناسند .

آقای رئیس جمهور

فاش میگویم ملتی با شما هم عقیده است که جایزه صلح نوبل یک جایزه سیاسی است ، مگر نه آنست که در جهان امروز صلح تنها در سیاست معنا میگیرد ؟ شاید از یاد برده اید که در این سال های زمامداریتان ، شما و سیاستمردان منتسب به شما ، تنها شعار بالفعلتان که واجب تر از نان شب مردم میدانستید، کسب آزادی های سیاسی بوده است ؟ پس چگونه است امروز که نبض ملتی را به سیاست و سیاست بازان سپرده اید ، تلاش صادقانه ی یک زن محقق و حقوقدان ایرانی را که بی پشتوانه ی رای میلیونی مردم و بی اتکا به قدرت ، برای احقاق حق ملت خود نا خواسته پا در میدانی نهاد که شما میاندارش بوده اید و با همه بلایا و مصائبی که اگر شما از آن بی اطلاع هستید مردم این آب و خاک بخوبی از آن آگاهند ، تا بدانجا که به بندش میکشند ،این چنین نامهربانانه، او را بی اجر میخواهید؟ که جایزه بزرگ و جهانی همچون نوبل را که همگان را آرزوست ( شما را نمی دانم ) بی اهمیت و سیاسی می خوانید و تنها از نوع علمی آن را معتبر میدانید؟

آقای رئیس جمهور بی گمان این ملت هم مانند شما در آرزوی آنست که روزی در عرصه دانش و علم هم یک ایرانی با گرفتن نوبل علمی افتخار آفرین باشد امااین پرسش از شما اول بعنوان یک فرهیخته و سپس منتخب یک ملت دانش پژو مطرح است که براستی چه زمینه ی رشد و شکوفایی علمی برای نسل جوان این ملت در طول سال های از دست رفته زمامداریتان فراهم سا خته اید ؟، غیراز ایجاد انگیزه مهاجرت نخبگان علمی کشور که هروز شاهد فوج فوج ترک آنها از وطن هستیم؟.

اندکی پیش تو گفتم غم دل ، ترسیدم

که آزرده شوی ، ورنه سخن بسیار است