ما را وزیدن همین نسیمک بی نشان بس ، که می توانیم اندکی از آنچه در دل داریم بر زبان آریم که لب فروبستن را هنوز عادت نکرد یم.

در خبر ها آمده بود که خانه ملت تلاشی مجدد در اصلاح قانون مطبوعات می کند و دو طرح استسفاریه تبصره ۷ ماده ۹ قانون مطبوعات و محدویت زمانی توقیف نشریات را به تصویب رسانده است که با وجود حکم حکومتی در خصوص عدم تغیر قانون مطبوعات مصوبه مجلس پنجم ، تلاشی است قابل تقدیر.

حکایت پدید آمدن مطبوعات در این آب و خاک ، و مصلحت اندیشی اولیا ی امور و دولت ، و سپس بر خورد های غلاظ و شداد با این پدیده ، قصه آن مردی است که نام فرزند خود را صولت نهاده بود که با رشد فرزند از نامیدن او ( صولت ) به وحشت می افتاد.

در تاریخ آمده است که نخستین کوشش سازمان یافته برای مطبوعات این کهنه دیار، از زمانیست که کنت مونت فرت نامی ماجراجو از کشور ایتالیا که با گاریبالدی آزادیخواه در جنگ همراه بود و بعدها دست تقدیرش او را به این آب و خاک کشاند، رئیس نظمیه درباره ناصری شد،و هم او بود که برای قانونی جلوه دادن بگیر و ببند های رایج آن زمان ، اولین قانون جزایی را در این سرزمین نوشت که مورد پسند شاه قاجارقرار گرفت وبنام کتابچه قانون کنت معروف گردید.

اگر چه کتابچه قانون کنت ویژه جرایم و یا مقرارت مطبوعاتی نبود اما در چند ماده به صراحت از جرایم مطبوعاتی نام برده شده بود که بعد ها همان چند ماده روح و اساس تمامی قوانین مطبو عاتی این آب و خاک گردید که تا به امروز بیش از ۱۲ بار آن را نوشته و در خانه ملت به تصویب رساندند تا هراز گاهی قلم ها را به غلاف کشیده باشند.

در کتابچه قانون کنت مجازات هایی برای جرایمی چون انتشار مطالب بر ضد دولت ، چسباندن اعلان یا نوشته بر علیه شاه در کوچه و بازار ، مطالب مضر به مذهب و دین ، انتشار دعاوی محاکم سری و ………پیش بینی شده بود که با الهام از آن اولین قانون مطبوعات در نخستین مجلس مشروطه به تصویب رسید که واکنش مطبوعات آن زمان را در پی داشت،از جمله روزنامه مساوات به مدیریت سید محمد رضا مساوات بود که با وجود مشروطه خواهی اش در سیزدهمین شماره خود با نوشتن سر مقاله ا ی بنام عید ظهور قانون مطبوعات به رنگ سرخ با اولین قانون مطبوعات این کهنه دیار به مخالفت برخاست.

در تمامی تاریخ بیش از یکصدو پنجاه ساله مطبوعات این آب و خاک هراز چند گاهی با به قدرت رسیدن گروهی که آزادی قلم را بر نمی تابیدند ،قانون مطبوعات دستخوش تغیراتی شد که برای هریک از آن نامی در تاریخ ثبت گردید، مانند مصوبه دی ماه سال ۱۳۲۷ که به نام قانون گیوتین مشهور است که پس از دو سال از تصویب آن در اوج نهضت ملی شدن نقت ، یکی از مهمترین خواسته های ملت از دولت منتخب خود دکتر مصدق ، لغو همین قانون گیوتین مطبوعات بود که عاقبت لغو گردید اما چنانکه افتد و دانی پس از سقوط این دولت مردمی باز هم قانون دیگری با اقتباس تازه تر از کتابچه قانون کنت تصویب گردید تا مبادا تاریخ از تکرار باز ماند که این حکایت همچنان باقی است و تاریخ قلم بدستان این کهنه دیار در تکرار بیهوده رقم می خوردامید که روزی

چنان طلوع کند آفتاب هستی ما

که یاد کس نکند از زمان پستی ما