نقل است در پی دادگاه فرمایشی شاه ، پیر سیاستی را محاکمه می کردند و کسانی هم به عنوان تماشاچی در دادگاه حضور داشتند از جمله ملکه اعتضادی که از زنان صاحب نفوذ درباربود و از مخالفان دشمن شاه

در یکی از جلسات دادگاه وقتی پیر سیاست با شور هیجان از خدمات خود به مردم و مملکت سخن می گفت و دستهای مرتعشش را حرکت می داد ، ملکه اعتضادی که در ردیف تماشا چیان نشسته بود از جا برخاست و با صدای بلند گفت یک پیرمرد سیاسی که مملکت را به درگاه سقوط کشانده است نباید در دادگاهی که به خیانت هایش رسیدگی می کند بترسد و این چنین بلرزد ، پیر مرد که گوینده این جملات را شناخته بود گفت خانم ، منار جنبان اصفهان هم، قرن هاست که می لرزد اما هنوز که هنوز است پا بر جاست.

حال حکایت امروز ما ست که در چنین مقطعی از تاریخ ، دلمان مالش می رود که گروهی سرمست از باده قدرت با قدغن های بسیار ، راه بر تحقق آرمانهای انقلاب این ملت بسته اند و با تمسخر و توهین ،تلاش این ملت را که در طول ۲۴ سال گذشته با هزار امید و آرزو در هر فراخوانی به پای صندوق های رای رفته اند ، به سخره می گیرند و مدام با سر کوفت و توهین ،قصد القا شکست مردم در اصلاح خواهیشان را دارند. تا جائیکه اخیرا از سوی دو رسانه ای که بیرق علم شان از ثروت این ملت بر افراشته است بر شدت سرکوفت و توهین به ملت افزوده اند آنچنانکه یکی با تحریف تاریخ این مرز بوم ، اجدادمان را قبل از پذیرفتن اسلام ، وحشی و غیر متمدن دانسته ، و دیگری با وقاحتی هر چه تمامتر با تمیل زشت و موهن خود ، منتخبین مردم را در خانه ملت به گاوی وحشی تشبیه کرده و حتی با اخطار مدعی العموم هم زبان به حلق نکشده و از گاو طلب بخشش می نماید ،گرچه برای پاسخ به این یاوه گویی ها باید از کلام مرحوم حاج شیخ محمد حسین بروجردی مدد جست که می گویند در پاسخ به یاوه گوئیهای واعظی که مردمی را به ستوده آورده بودپیام داد که ای شیخ سخن گفتن نمی دانی ، سخن نگفتن راهم نیز ندانی؟

و این همه نیست جز سرمستی گروهی از قدرت طلبان که از باده قدرت سرمست شدند که امروز ملتی را از پی ناکامی در تحقق آرمانهای انقلابش چنین سر کوفت و تحقیر می کنند غافل از آنکه در طول تاریخ این کهنه دیار همواره ساکنان این گستره تاریخی برای رسیدن به آرمانهای خود همچون طفلی که تا راه رفتن بیاموزد، صد بار به زمین خورد ، تا عاقبت از پی همین لرزیدن ها و افت وخیزهالذت پیروزی دو انقلاب را چشید که یکی انقلاب مشروطیت بود و دیگری انقلاب ۵۷ ،که دومی را هنوز در آرزوی تحقق آرمانهایش چشم انتظار مانده ایم.

گرچه امروز سپر انداختیم

اما

غمزه ابرو کمانان یاد باد