این کدامین انگیزه است که نسل جوان امروز این آب و خاک را وا میدارد که با فراموش کردن تمامی غرورش ، تن به هجرت ناخواسته از وطن و بیگاری در سر زمین بیگانه دهد؟

سخن از هجرت است و رفتن ناخواسته نسل جوان امروز از وطن که بی گمان در قالب پرسشی تاریخی در ذهن دست اندر کاران این کهنه دیارهم مطرح است که پاسخ به آن چندان هم دشوار نیست که صرف نظر از توجیحات غیر موجه مسئولان ، خستگی از انتظار برای رسیدن به یک آرامش نسبی و داشتن یک زندگی ساده حتی با کمترین امکانات، عامل اصلی تداوم این سیر حقارت آمیز تاریخی است که رفتن نا خواسته نسل جوان امروز،از وطن را معنا میدهد.

مرغی که نیست رخصت پرواز گلشنش

ز آنش چه دلخوشی که قفس گلستان کنند؟

از سیاست و سیاست بازان نمی گویم ، که

ما را زبان شکوه ز بیداد چرخ نیست

که از ما خطی به مهر خموشی گرفته اند

سخن از محرومیت های دیگر اجتماعی نسل امروز است که انگیزه ترک وطن، بیش از تلاش برای ماندن ، در او موج میزند.

میگویند در کشور پیر استعمار (انگلستان ) قانونی است که بر اساس آن مجازات والدینی که فرزندان آن ها قبل از رسیدن به سن بلوغ در اثر بی توجهی آسیب ببینند ، اجتناب ناپذیر است ، روح این قانون در واقعیتهای انکار ناپذیری ریشه دارد که سیاست مردان انگلیس ، آن را بهتر از سایرین تشخیص داده اند ، آنها میدانند هزینه ی که یک ملت برای رشد یک انسان پرداخت می کنند بسیار گزاف است و از بین رفتن یک انسان و یا ترک وطن او به معنای تحمیل خسارت قابل توجه به دارایی های یک ملت است

طرفه آنکه میدانند فقط با حفظ نیرو های متخصص در همه زمینه ها ، قادر به حفظ و تحکیم جایگاه جهانی خویش هستند.

بی گمان هنوز هم پاسخ نسل دیروز به چرایی و انگیزه انقلاب ۵۷ ، بی ایمانی و ظلم و ستم همراه با چپاول ملت از سوی دولتمردان گذشته این آب و خاک است که جز به زر اندوزی و ظلم بر مردم تحفه ای نداشتند ،اما نا باورانه شوک میدهد وقتی پاسخ نسل امروز را هم به چرایی ترک وطن می شنوی که انگیزه این هجرت و رفتن های نا خواسته از وطن را ، همان عواملی میدانند که زمانی نه چندان دور نسل پیشین از او برای رهایی ازآن ، سینه به سرب داغ سپرد تا انقلابش را انقلاب مستضعفین و پابرهنه ها بخوانند.

این همه نیست جزسر خوردگی نسل امروز که نه انقلابی دوباره می خواهد ونه به اصلاحات نوید داده شده از سوی سیاستمردان چشم امید داردکه عاقبت تدبیر مدبرانه دولتمردانش برای او، ارمغانی جز ایجاد انگیزه رفتن از وطن رانداشته است.