چه شیرین!!

هم وطن

جایزه صلح نوبل ۲۰۰۳به زنی از ایران ،از سرزمین من و تو اختصاص یافت

چه شیرین است ، هرگز آب شور گریه این چنین شیرین نبوده است که این هق هق بی سامان نه برای تکه های شکسته ی آینه های من و تو ست که از شوق رسیدن تکلم بی صدایمان به گوش زمین و آسمان است.

آری این چنین است که از پای گریه برگونه هایم اشک شیرین جاریست.

در پرسه های بیهوده ی همین روزهای مکرر طولانی که مدام از هجرت واژه آزادی به دیار استعاره میگوئیم ، جهان بی اعتناء ، به فریاد زنی که از تبار من و توست به اعتناء چشم می گشاید و چه شیرین ، این بیداری چشم خواب آلوده ی جهان را، که از فریاد شیرین است.

شیرین عبادی نه یک زن ایرانی که هم قبیله ایست از تباراهورایی او چشم جهان را به باور حقیقت آنچه نه بر او گذشته است که برمن و تو میگذرد، گشوده است

این نوشته از صاحب این قلم ، همراه با تصاویری از خانم شیرین عبادی در سر مقاله شماره ۱۴ مجله اینترنتی سیاه و سپید منتشر گردید

پاسخها بسته شداند .