تک درخت خشک
- ۰۶٫۲۴٫۸۳
- شعر
- بدون پاسخ
- Digg
- Del.icio.us
که بودم ؟
امروز چه هستم ؟
زمانی در گمانم بود
در کتاب کهنه ی عشق
از خود افسانه می سازم
زهی باطل
به وقت اوج پرواز خواهش دل
مرغ بال و پر بسته بودم
دلم خوش بود که با عشق
زنجیر تنهایی گسستم
دریغا افسون افسانه ای بودم
وامروز موج بی تابم
تک درخت خشک در بادم