در آن زمان که رهبر تبعید ی مبارزه با رژیم شاهنشاهی در روستای ( نوفل لوشاتو ) نزدیک به پاریس ساکن شد و

رسانه های جهان پیام او و حادثه ای را که بعد ها صفت انقلاب گرفت ، به گوش مردم می رساندند ، آخرین شاه ایران به دلیل عدم شناخت از این کاربرد رسانه ای هرگز باور نکرد این تحول رسانه ای است که فریاد ملتی را به گوش جهانیان می رساند وتاج و تخت او را به لرزه در آورده و نه دشمنی های شخصی اطرافیان دربارش و یا گویندگان رادیو بی بی سی . و امروز با گذشت ۲۶ سال از آن تاریخ ، تحولات بیشتری را در کاربرد رسانه ها شاهدیم تا بدانجا که هیچ قدرتی قادر به کنترل این پدیده ی جهانی نیست . با این مقدمه آنچه این نوشتار را باعث آمد نه به رخ کشیدن قدرت کاربردی رسانه ها در دنیای امروز است که بر کسی پوشیده نیست و نه قصد چگونگی مقابله با تبعات سوء این پدیده ی جهانی را دارم ، بلکه غرض تنها چرایی تحت تاثیر پذیری مردم خوش باور این آب و خاک از قهرمانان پوشالی است که اخیرا با یاوه های یکی ازاین جاهلان قهرمان نما در آن سوی آب ها به امید ی واهی به خیابان ها کشانده شدند .

می گویند هر غریقی به وقت غرق شدن به هر آنچه که بدستش آید چنگ میزند ، و به شهادت تاریخ این کهنه دیار، مردم این بلاد پیچیده در حسرت ، همیشه چون غریقی بودند که در دریای نا امیدی و یاس ، برای نجات خویش و رسیدن به ساحل امید ، دست و پا ها زده است به دیگر سخن ، ایرانی همواره چشم به قهرمانی دارد تا در کسوت ناجی ،او را به ساحل امن نشاند. که به گواهی هر برگ از تاریخ این آب و خاک ، از آغاز این تلاش ( دست و پا زدن ) بی فر جام که به قدمت تاریخ این کهن دیار است نام های بسیاری به چشم می آید ، که به بزرگی و ابهت واژه ی قهرمان و ناجی جلوه کرده اند حال آنکه جز تکه چوبی پوسیده ، در دریای بی کران حسرت ، بیش نبوده اند .

بیادتان بیاورم که رضا خان میر پنج ( قلدر ) هم ، که روزگاری نه چندان دور به دست بیگانگان ، بر اریکه ی قدرت نشست تا بنیان ظلم در این دیار باقی بماند ، در عصر خود نیز ، به گمان مردم خوش باور، ناجی وقهرمانی بوده است که به هنگام تبعید خود توسط بیگانگان ، آنچه دید لبخند شادی بود که بر لبان مردم قهرمان طلب نقش می بست آنچنانکه در سال ۵۷ هنگام فرار آخرین شاه هم ، مردم به جشن و پایکوبی برخاستند . و ایضا امروز که پس از آن همه باورهای دینی و چشم به ماه دوختن ها ، به هر آوازی ، خوش باورانه به خیابان ها میریزند و این همه ازغریقی است که به هر تکه پاره ای چنگ می اندازد .بیائید قهرمان خود باشیم .