هر چه با نزدیک شدن دوره نهم انتخابات ریاست جمهوری ، بحث بر سر شرکت و یا حضور کمرنک مردم در انتخابات،در میان مردم کوچه و بازارشدت بیشتری میگیرد ، در میان کاندیدا ها ی این مقام ، که بغیر از چند نفر از آنها ،هنوز تائید صلاحیت شان از سوی شورای نگهبان درابهام قرار دارد ،رقابت انتخاباتی شروع شده است ،و جالب آنکه وجه اشتراک همه این کاندیدا ها که سینه چاکان خدمت به مردمند ، دغدغه ی عدم حضور و یا حضور کم رنگ مردم در صحنه انتخابات پیش رو است آنچنانکه حتی رئیس تشخیص مصلحت نظام هم که به رغم نظر سنجی های مختلف در صدرلیست کاندیدا ها قرار دارد از این دغدغه مصون نیست و درمصاحبه های خود به صراحت از آن سخن به میان می آورد .

اینکه چرا در چنین برهه ای از تاریخ این آب و خاک که از سوی دول خارج در فشار تهدید ها قرار داریم ، با ور حضور مردم همیشه در صحنه در انتخابات پیش رو از سوی کاندیدا ها ی دورنهم ریاست جمهوری مورد شک و تردید قرار گرفته است , خود موضوع قابل تعمقی است که باید در باره ی آن اندیشید خاصه تعمق کسانی را می طلبد که به یمن انقلاب و حضور همیشگی مردم درصحنه ، ۲۶ سال سکان امور این کهنه دیار را در اختیار داشته اند از جمله رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام که بی اغراق تنها کاندیدای قابل بحث در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری می باشد که به هر روی جه با حضور حداکثر و چه با حضور کمرنک مردم در صحنه ی انتخابات باز هم بر مسند مقام ریاست جمهوری خواهد نشست چرا که دیگر کاندیدا ها جز برای گرمی انتخابات ماموریتی ندارند ، طرفه آنکه انتخاب کاندیدای مورد نظر حزب حاکم فعلی ( مشارکت )، که با همه پشتوانه های مردمی در هشت سال گذشته قادر به تحقق وعده های داده شده نبود ، طنز تلخی بیش نیست بنابراین دغدغه ی حضور و یا عدم حضور مردم در انتخابات بیش رو ،بیش از هر کاندیدای دیگر ، برای رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام باید جدی باشد که گویا هست اما گویی از چرایی این دغدغه غافل است که نگارنده با این قلم الکن آن را موضوع نوشتار خود قرار داده است تا شاید کاندیدای در صدر نشسته ی نظر سنجی ها را به کار آید .

اگر چه در پیش از انقلاب ، به غیر از برهه ای از تاریخ ، همه ی انتخابات برگذار شده در این کهنه دیار ،در نزد مردم این آب و خاک به دلیل فرمایشی بودن ، موضوع جدی و باور پذیری نبوده است ، اما با این همه گاه در بزنگاه های تاریخی که نسیم آزادی می وزید و امکان انتخابات آزاد فراهم می شد ، و مردم رغبت حضور از خود نشان میدادند ، معمول بر این بود که کاندیدا ها با روش های تبلیغاتی مردم را به پای صندوق های رای می کشاندند که از قضای روزگار طرفند های تبلیغاتی به جز چند مورد خاص تاریخی همیشه کار ساز بوده وکاندید ا ی که با اتخاذ روشهای تبلیغاتی ، نظر مردم را جلب میکرد انتخاب می شد ، آنچنانکه نقل است ، آشیخ حسن لنکرانی زمانی که خود را برای مجلس دوره ی چهاردهم کاندیدا کرد ، یکی از ابزار های تبلیغاتی ایشان ، کبریت بود، که سابق بر این بر خلاف کبریت های امروزی که نوعاحالت جعبه دارند و داخل آن چوبهای کبریت روی هم چیده شده اند ، آن زمان کبریت ها مقوایی بود و مقوا های بریده شده همگی در انتهای یک صفحه چسبیده بودند ، آقای لنکرانی هم برای تبلیغات انتخاباتی خود از این نوع کبریت ها استفاده می کردند که روی جلد آن با چاپ عکس خود متنی با این مضمون می نوشت که مثلا رای به شیخ حسن لنکرانی ، به نفع دین و دنیای شماست ، و یا ازدیگر طرفند های تبلیغاتی این روحانی این بود که هر کسی برای دیدار ایشان به خانه اش که در گلوبندک ،کوچه سابق حاج شیخ فضل الله نوری بود ,می رفت ، در اتاق نشیمن چند شاخه گندم می دید که به دیوار آویخته بود و زیر آن کاغذی به دیوار نصب بود که با خط خوش مطلبی نوشته شده بود که نظر هر تازه وارد و بینده ای را بخود جلب میکرد تا جائیکه مجبور به پرسش در باره آن می شد آن وقت مرحوم لنکرانی هم با حوصله ی تمام و با آب و تاب توضیح میداد که این خوشه های گندمی است که به روی پشت بام خانه ام ، از وسط گاهکل ها روئیده است ، در حالیکه میدانید گاهکل محل مناسبی برای روئیدن گندم نیست ، اما وقتی در فراز بام خانه ی یک ایرانی ، آن هم از میان گاهکل این خوشه های بزرک گندم می روید ، نا گفته پیدا است که این کشور برای کشاورزی خاصه گندم کاری خاک بسیار مساعد وخوبی دارد ، آنگاه گریزی به مسله ی واردات گندم در عصر پهلوی میزد و ادامه میداد ، آیا ننک نیست در کشوری که چنین خوشه های شاداب و بلند گندم از میان گاهکل های پشت بام خانه ها می روید به جای تقویت کشاورزی این همه ارز برای خریدن گندم از مملکت خارج می کنیم ؟……. چنین طرفند های تبلیغاتی در آن عصر جملگی کار ساز بودند حتی در سالهای اولیه پس از انقلاب هم موثر بود ، اما امروزه روز ملاک انتخاب مردم و اساسا حضورشان در صحنه انتخابات به گونه ای دیگراست ، حتی دیگر ترسی هم از نخوردن مهر انتخابات درشناسنامه های خود ندارند بلکه صرف نظر از نوع برگذاری انتخابات و تعین کاندیداها که رابطه ی مستقیم با حضور مردم در انتخابات دارد ، سابقه ، توانمندی ، منبطق بودن وعده ها ی داده شده با واقعیت های ملموس جامعه و هزاران نکته ی باریکتر از مو را هم ملاک انتخاب خود قرار میدهند
چه درسها میدهد تاریخ ، که نقل است از میان علت های که منجر به شکست باور نکردنی چرچیل آن پیر سیاست انگلستان در انتخابات۱۹۴۵ شده بود ، اول ، رفتار اشرافی و تشخصی بود که در تمامی رفتار چرچیل لانه داشت ، بطوریکه در آن برهه از تاریخ انگلستان که مردم در شرایط بد اقتصادی بسر می بردند تحمل چنین رفتاری را از مرد تاریخ ساز خود نداشتند و چرچیل غافل از این واقعیت ملموس جامعه ی خودبود ،
دوم ، با وجود خلق و خوی استعماری ، جزیره نشینان بریتانیا ، که غرور ملی را می پسند ید ند ، اما غرور بی حد چرچیل را برنتافتند چرا که برای کاربرد آن در بازی های داخلی ، حد و مرزی قائل بودند که باز هم چرچیل با همه زیرکی خود آن را ندانست و از آن غافل بود. و لاجرم مردم بریتانیا که میگویند به جهت فرهنگ سیاسی حق شناس ترین مردم قاره ی اروپا هستند ، او را به یک کارگر زاده ی بد لباس ترجیح داده و برگزیدند ، اگر چه هم مسلکان محافظه کارچرچیل هفت سال بعد با تغیر سیاست خود و منبطق کردن آن با خواست اعلام شده ی مردم توانستند بار دیگر زمام امور را بدست آورند.

حال با آنچه گفته آمد تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

لینک در گویا