با زلزله ی تازه ای که در سواحل سوماترا در اندونزی اتفاق افتاد دیگر باید به حرفهای مادر بزرگانمان اعتقاد بیاوریم که می گفتند روز گاری خواهد رسید که ازظلم زیاد عاقبت خداوند به خشم خواهد آمد وبا زلزله های سهمگین پرونده ی دنیا را برای همیشه می بندد ، حالا در این گیر و دار که دنیا رو به آخر زمان رفتن است ، خبر اعلام آمادگی خانم رفعت بیات بعنوان اولین زن کاندیدای ریاست جمهوری خواندنی است ،
راستش این خبر در عین حال که برایم مسرت بخش بود اما همانقدر عجیب است که در خبر ها خواندم دولتمردانمان بلاخره برای راضی کردن دول غرب و ایضا آمریکا به جای ساختن ده ها هزار سانتریفیوژه تنها به ساختن ۵۰۰ الی ۲۰۰۰ سانتریفیوژه بسنده میکنند البته آنهم با اعلام مخفی و بدون در جریان قراردادن مردم همیشه در صحنه ، شاید وقوع زلزله های پی در پی که جهان را به لرزه در آورده و دنیا را به سوی آخر زمان می کشاند ، باعث چنین تحولی درتصمیم گیری دولتمردانمان شده باشد ، کسی چه میداند مگر نه این است که سیم اتصال تصمیم سازان امروز این آب و خاک به عالم غیب وصل است ، بی گمان حکمتی در این تصمیم نهفته است . کسی چه میداند؟
آن چه امروز در آغاز سال نو با اتخاذ روش های دیپلماتیک جدید دولتمردانمان شاهدیم ، نشانه هایی از تحول به چشم میاید که دیر هنگام است وبه نظر همه معادلات گذشته تصمیگیران امروز این آب و خاک که بر اساس منافع آنی تعین می شد ، نقش بر آب شده است ، که شاهد این ادعا همانا خبری است که درباره کوتاه آمدن در مقدار ساخت سانتریفیوژه در بالا گفته آمد و این حکایت ، قصه ی امروز ما نیست که تا به یادمان هست همیشه سیاستمردان این آب و خاک اگر چه بودند در میانشان که در راه وطن از جان خود می گذشتند ، اما هیچگاه درک درستی از روابط بین الملل نداشتند و در باریکه ی قدرت طلبی دراین ثصورخام درجا زده اند که تنها باید قدرت را در داخل قبضه کنند که راه رستگاری ملت را همین می دیدند و بس غافل که جهان برون از سلطه ی آنها هم وجود دارد ومی تواند آنها را به چنان تنگنایی اندازد تا از آرزو های هر چند موجه خود باز دارد ، آرزو هائیکه که حق بی چون و چرای هر حکومت متکی به حمایت ملت خود می تواند باشد . پس وای بر ما که در این سیاه منزل ، به هزار وعده مانده یم و به یک فریب خفتیم .