کمبود آب و باراش باران از جمله دغدغه های مرسوم تابستانی مردم این کهنه دیار، خاصه در دهقانان و کشاورزان است، اگر چه اخبار نگران کننده بیشماری که کمبود آب را تحت الشعاع قرار می دهد بسیار است مانند رشد نرخ تورم ، بیکاری ، گرانی ارزاق عمومی مانند نان وگوشت و پیاز و گوجه فرنگی و ایضا گرانی مسکن و کرایه تاکسی و قطع برق و اخبار نگران کننده ا ی چون احتمال دست یازی بیگانگان به مام وطن ، اما از آنجائی که از بامداد تا نیمه شبان در صدا و سیما و ایضا دیگر رسانه ها ، سخن ازصرف جویی آب ، این مایه حیات بخش در میان است ، این وجیزه را ابتدا با این معضل یعنی کمبود آب آغاز می کنم که هم بی خطر است و هم شاید خواندنش برای مردم دلزده از سیاست مقبول افتد.
می گویند یک قائمه اصلی هویت ایرانی ، احترام به آب و استفاده از آخرین قطره باران ، آن هم در سرزمینی که بیش از ده بیست سانتیمترباران سالانه ندارد که در بعضی نقاط آن به پنج شش سانتیمتر هم نمی رسد ، است ،و از سر چنین احترامی به این عنصر حیات بخش است که آن شاعر کاشانی خوش ذوق می گوید ” آب را کل نکنید ” ، بهر روی این قائمه ای است که از روزگار پرستش آناهیتا (حافظ زنان از بیماریها ،و خدای آب ) و تثلیب آناهیتا و میترا (مهر ، مالک چراگاهها ) ، نیشتریا ( تیر ، ستاره باران ) معمول بوده و سابقه آن را از زمان فیروز ساسانی می دانند که درپی هفت سال خشکسالی چاه در زاینده رود می زنند اما به آب نمی رسند ، تا عاقبت فیروز خود دعای باران می خواند و این سر آغازی برای خواندن دعای باران به وقت خشکسالی شد که در عهد عمر خلیفه دوم در شوش دانیال هم عمل شد و از جمله ی این نماز های باران ، نماز باران حضرت رضا (ع) در خراسان از همه مشهورتراست که این دست به دعا بر داشتن برای باریدن باران تا به امروز ادامه دارد ، اما حالا چرا علمای امروز نمی توانند مانند مرحوم آیت الله خوانساری که در زمان جنک بین الملل دوم در حضور سربازان متفقین آمریکایی و انگلیسی که از قم می گذشتند با عبای وارونه نماز باران خواند ، و دعایش هم کار ساز شد تا بدانجا که تعجب افسران انگلیسی که چادر هاو کمپ هایشان غرق آب شده بود را برانگیخت ، پرسش شرعی نسل امروز می تواند باشد که باید در پی پاسخ آن باشد .
جزمیت این رسم تا آن حد مورد قبول مردم ایران است ( و شاید هم بود ) که حتی در شمال کشور که پر بارندگی ترین قسمت ایران ، که گاهی تا یک متر در سال بارندگی دارد ، در کناردریای مازندران ( خزر) روزی که مرحوم آیت الله کوهستانی برای نماز استسقا از شهر خارج می شد و مردم کرور ،کرور پشت سر او بودند ، وسط راه یکباره رو بر می گرداند و به اطرافیان می گفت : مومن ، پس چترت کو؟ حالا گویی نه آن جزمیت وجود دارد و نه روحانیتی که دعایش مستجاب گردد و گرنه با چنین سابقه ای از دین داری ملتی معتقد ، و عالمان خدای جو ، خشکسالی ؟ لابد در جواب گفته خواهد شد ، کثرت گناهان زیاد از حد ، مانع از استجابت دعا باران است.
از بحث شرعی کمبود آب و بارش باران که بگذریم بسیاری از عالمان جامعه شناسی که نظریات سیاسی و اجتماعی خود را ، در نظام های آسیایی بر مبنای آقتصاد آب در شرق تبئین کرده اند ، آب را پایه قدرت سیاسی و عامل پیدایش طبقات در شرق می دانند و بر این باورند در نظام های آسیایی که بر مبنای اقتصاد آب کم ، پایه ریزی شده اند ، مستعد تکامل از درون نیستند و اگر از بیرون تحت تاثیر قرار نگیرند ، شرایط رکود و عقب ماندگی را تا ابد با خود خواهند داشت و این همان سخنی است که تند تر از آن را حافظ در هفتصد و اندی سال پیش گفته است :آب و هوای پارس ، عجب سفله پرور است … که بی کمان مقصود و منظور حافظ از سفله پروری ، آب و هوای پارس (ایران ) ، اشاره به نظام های حاکمی است که درطول تاریخ سراسر طلم و جور این کهنه دیار ، بر گرده ملت نشسته اند تا در پیشینه ی این گستره تاریخی ، چندین جنبش و یک انقلاب ثبت گردد.
اگر چه کمبود آب از زمره معضلات فصلی این اب و خاک محسوب می شود و مسبوق به سابقه است اما هیچگاه آنچنان که باید و شاید از سوی زمامداران جدی گرفته نشده و ، ضعف مدیریت کلان این مایه حیات بخش همواره به چشم آمده است تا بدانجا که هر از گاهی اخبار ریز و درشتی در باب صادرات آب به گوش می رسد و همگان بی تفاوت از کنار چنین اخبار و یا حتا شایعه هشدار بر انگیز می گذارند و حتی دریغ از ارائه طرحی از سوی نمایندگان در خانه ملت در هفت دوره گذشته مجلس اسلامی که از قضا پایان یافتن دوره هفتم آن و آغاز به کار مجلس هشتم سر تیتر خبر ها ی امروز کشور است و گویا قرعه فال ریاست این دوره از مجلس بنام کسی در آمده (علی لاریجانی ) که از قضای روزگار منتخب شهر کم اب و خشک شهر زیارتی قم است .
در خبر ها آمده است یک فراکسیون پارلمانی به نام “غدیر” ، نخستین جلسه خود را با حضور تعدادی از شخصیت های جمهوری اسلامی و نمایندگان منتخب مجلس هشتم برگزار کرده و سخنگوی این فراکسیون جدید التاسیس ، آقای لاریجانی( همان نماینده مردم بی آب و خشک قم ( در باره علت تشکیل این فراکسیون گفته است “هدف از تشکیل این فراکسیون ایجاد وحدت و انسجام بین نمایندگان مجلس هشتم است ” ، حال اگر در پی هدف از انسجام بین نمایندگان مجلس هشتم هستید باید به ادامه افاضات نماینده شهر بی آب و خشک قم توجه کنید که می فرمایند : ” اگر فراکسیون غدیر با همین عنوان در مجلس حضور یابد، همه نمایندگان مجلس عضو این فراکسیون خواهند شد. ومجلس هشتم افتخار می کند که با این بنیاد ( بنیاد غدیر ) در ارتباط باشد.” به عبارت ساده تر یعنی مجلس هشتم تماما در اختیار بنیاد غدیر خواهند بود .
حال حتما می خواهید بدانید بنیاد غدیر کیست وچیست ؟ بنا به گفته محمد نبی حبیبی، دبیر بنیاد بین المللی این بنیاد و دبیرکل حزب موتلفه اسلامی،در باره سابقه این بنیاد به خبر گزاری فارس گفته است : چند سال پیش به همت آیت الله خزعلی بنیاد غدیرتاسیس شد و هدف آن ایجاد وحدت بین نمایندگان مجلس و امت اسلام بوده و به دنبال یک حکومت ایدئولوژیک است ودفاتری را در دوازده وزارتخانه و بیست و هفت نهاد ایجاد کرده و در هفت کشور از جمله لبنان دفاتری دارد. دبیر بنیاد غدیر و دبیرکل حزب موتلفه اسلامی، در انتقادی تلویحی از طرفداران راه حل مسالمت آمیز دیپلماتیک برای حل اختلافات جمهوری اسلامی و غرب، می گوید: “برخی معتقدند که برای حل مشکلات بین ما و غرب باید از دیپلمات های خندان ( حتما منظور خاتمی است ) استفاده کنیم اما این تفکر اشتباه است.”
. براستی که وضعیت جغرافیایی این کهنه دیار تعجب برانگیز است ، روحش شاد ، مرحوم سعید نفیسی که در خاطراتش نوشته است ، خداوند ذوق مخصوصی برای تماشا به ملت ایران داده است ، نیاکان ما هم تماشاگر بودند ، گویا چند قرن دیگر هم فرزندان ما سرگرم همین تماشا باشند، چرا که وضع جغرافیایی ایران ، کشور ما را بهترین تماشاخانه جهان کرده است ، حال اگر تو نمی پسندی ، تغیر ده فضا را ، نه قضا را ، که البته تغیر فضا ( بخوانید آب و هوا ) نا ممکن است آنچنانکه دیگر دعا برای باریدن باران بی اثر است .

این مطلب در گویا منتشر شد