این مطلب در  روز منتشر شد برای خواندن  آن اینجا را کلیک کنید و یا در ادامه همین پست بخوانید

بعد از مناظره سه تن از کاندیدا های ریاست جمهوری  خاصه  مناظره بین  مهندس موسوی و مهدی کروبی با    محمود احمدی نژاد یک پرسش  مشترک در بین حامیان این کاندیدا ها مطرح  گردیده که برنده این مناظره  ها  کدامیک از کاندیدا ها بودند ، در حالیکه  بر آیند چنین مناظره هایی زیر سوال بردن کلیت نظام جمهوری اسلامی است  خاصه نهادی همچون شورای نگهبان که  وظیفه  به اصطلاح تائید صلاحیت  کاندیدا ها را بعهده دارد .در حالیکه  افشاگری های انجام شده در این مناظرات  ، عدول از وظایف این نهاد را می رساند مگر آنکه باور کنیم با انتخاب  این چهار تن از کاندیدا  های مورد تائید  شورای نگهبان  ،هدف تنها  ادامه  سیکل قدرت در بین نسل اول انقلاب است .

اما با ا ین همه در خصوص مناقشات ( نه مناظره ) بین  دو کاندیدای اصلاح طلب  با محمود احمدی نژاد  رئیس جمهور وقت  یک اصل حاکم بود و آن  تحمیق ملت توسط دولت وقت آن هم با  دورغگویی و تهمت و افترا زدن همراه با ارائه آمار های جعلی. بطور مثال در مناظره بین  شیخ مهدی کروبی و محمود احمدی نژاد ، امار  های ارائه شده  از سوی  رئیس دولت وقت ، آنچنان به دور از واقعیت  بود که بلافاصله  آمار صحیح بانک مرگزی توسط  حامیان  کاندیدا های اصلاح طلب در اینترنت منتشر می گردد.
بی شک در  مناظره های انجام شده آنچه به چشم می آید جدال میان صداقت و ریا و تزویر است. که بی کمان برنده این جدال، صداقت است اما  با انتظاراتی که   حامیان  کاندیدا ها نسبت به لجن مال کردن طرف مقابل ازسوی کاندیدای مورد نظر خود دارند ،  سطح این مناظره ها را  در حد   خالی شدن دل از رنجشی که در طول    چهارسال زمامداری دو.لت وقت ایجاد گردیده تقلیل داده است .
آن چه امروز ملت ایران نظارگر آن است ، نمادی از فریب، ریا و دورویی و تزویر است؛ نمادی از ماکیاولیسم خطرناکی است که برای ماندن در قدرت تن به هر کاری می دهد و حاضر است هر آن چه را که  وعده  داده است  با وقاحت تمام ، انکار نماید  اگر چه مستنداتی چون فیلم و اسناد  موثق  وجود داشته باشد  و این یعنی ضعف نظام وحکومتی که تمام ابزار های بازدارنده   همچون رکن چهارم  را در  چنبره سانسور و اختناق  به مهارکشیده است.
هنوز خبرنگاران و روزنامه نویسان سال های  انتخاب شدن محمود احمدی نژاد توسط شورای شهر بعنوان شهردار تهران ،  بیاد دارند که وقتی “چمران ” رئیس شورای شهر  ، او ( احمدی نژاد ) را  بعنوان شهردار پایتخت  برگزید با  مخالفت وزیر کشور روبرو گردید چرا که وزیر وقت کشور ، کاندیدای  منتخب شورای شهر را به دلیل دو  پرونده اتهامی مفتوح ، یکی قتل دکتر سامی و دیگری  ماجرای اختلاس  معروف به پرونده اردبیل ، فاقد صلاحیت دانست ، اما در مقابل  این اعتراض ،  از رئیس شورای شهر این پاسخ را شنید که شهردار بودن ایشان ( احمدی نژاد) تنها دست گرمی است برای  احراز مقام ریاست جمهوری کشور . در همان زمان  آگاهان و قلم بدستان مطبوعات  چنین  سال هایی که با ذلت و عذاب ملت پست سر نهاده شد ، کمان می بردند که چه روز های پیش روی ملت خواهد بود اما فضای  سانسور و اختناق حاکم بر  مطبوعات هرگز اجازه این اطلاع رسانی را به قبیله مطبوعات نداد و حاصل  این است که امروز دلخوش به افشاگری های  که بیشتر به لجن مال کردن نظام را می ماند شاهدیم .