من سکوت اختران آسمان دانم که چیست
من سکوت عمق بحر بی کران دانم که چیست
من سکوت دختر محجوب پر احساس را
در حضور مرد محبوب جوان دانم که چیست
من سکوتی را که تنها با نوای ساز چنگ
در میان انجمن گردد بیان دانم که چیست
هم سکوت جنگل خاموش پیش از بهار
هم سکوت مرگبار مردگان دانم که چیست
ماجرای شمس را با اختران دانم که چیست
اعتراضات ملائک ، آنچه گفتن آشکار
و آنچه را کردند در خاطر نهان ،دانم که چیست
آنچه حق آموخت آدم را در اسماء جمال دانم که چیست
سر آن خاک مبارک پیک، که در طوفان نوح
شد رهایی بخش نور نوریان ، دانم که چیست
آنچه آتش را گلستان کرد در جان خلیل
و آنچه گلشن کند آتشفشان ، دانم که چیست
یونس اندر بطن ماهی با خدا دانم چه گفت
رمز آن زندان بی نام و نشان دانم که چیست
عطسه آدم که روح القدوس در مریم دمید
و آنکه او را برد در اوج آسمان دانم که چیست
گفت محی الدین که حیوان شو اگر خواهی کمال
می نگویم هیچ وان خسرو مردان ، دانم که چیست
گفت رومی من ز بسیاری گفتارم خموش
غصه هاتف از عشق آن جوان دانم که چیست
آنچه را آموخت حافظ از خط زیبا ی یار
و آنچه گفت از جوهر لعل بتان ، دانم که چیست
هفت خطم گر چه خطی می نخوانم غیر عشق
خط زیبا و پر جمال شاهدان ، دانم که چیست
گر چه طفلم در طریق عشق ، ابجد خوان علم
مبدا و پایان کار عارفان دانم که چیست
طفل عشقا ، دعوی با طل مکن ، خاموش باش
من سکوت طفل عشق بی زبان دانم که چیست