آتش به خرمن می‌زنند

این مطلب در سایت گویا نیوز منتشر شد برای  خواندن آن می توانید اینجا را کلیک کنید و یا در ادامه همین پست بخوانید

هر روز که می گذرد کتاب مردم این کهنه دیار خواندنی تر می شود . ملتی که هرگز تن به ذلت و خواری نداده اگر چه در طول تاریخ خود بارها حاکمانی دیده است که میل نادیده انگاشتن ، شان و منزلت ایرانی را داشته اند چنانکه امروز هم نیز گروهی که در کسوت زمامداران این اب و خاک بر کرسی قدرت تکیه زده انارند ، با همه عهد و میثاقی که ۳۲ سال پیش بنام انقلاب با ملت بسته اند ، هر روز با طرفندی جدید قصد محدود ساختن جامعه جان به لب رسیده را دارند.
چندی پیش در مجلس شورای اسلامی کلیات طرحی با دو بار مطرح شدن ، به تصویب رسیده است که نظارت بر فعالیت های سازمان های غیر دولتی را به تشکیلات غیر پاسخگوی جدیدی تحت عنوان “هئیت عالی نظارت بر فعالیت های سازمان های غیر دولتی” واگذار می کند.که در واقع با تصویب این طرح فعالیت های اجرایی همه سازمان های غیر دولتی توسط این نهاد جدیدالتاسیس گرفته خواهد شد از این رو بسیاری از سازمان های مردم نهاد و یا همان ان جی او ها به اعتراض بر خاسته و بیانیه هایی مبنی بر متوقف نمودن این طرح و در آن خطاب به نمایندگان مجلس ، خواستار به چالش کشیدن طرح فوق الذکر شدند
سازمان های مردمی و غیر دولتی و یا سازمان های مردم نهاد که به ان ها NGO (Governmental Organization ) می گویندو به اشکال و انحای مختلف در سراسر جهان وجود دارند سازمان های مردم‌نهادی هستند که مستقیما بخشی از ساختار دولت محسوب نمی‌شوند، اما نقش بسیار مهمی بعنوان واسطه بین احاد مردم و قوای حاکم و حتی خود جامعه ایفا می‌کنندو بسیاری از این سازمانها غیر انتفاعی هستند و بودجه آنها از طریق کمکهای مردمی، ویا یا ترکیبی از کمک های مردمی و برخی نهاد های دولتی می شود واکثراین سازمان‌ها هیچ علاقه‌ای به سیاست ندارند و بنا بر آخرین آمار و اطلاعاتی که چند سال پیش از سوی سازمان ملل منتشر شد۲۹۰۰۰سازمان مردم نهاد بین المللی تا سال ۱۹۹۵ در دنیا مشغول به فعالیت بوده که با توجه به این واقعیت که روزانه چندین مورد از این سازمانها در جهان تاسیس می گردند ، بی شک تا امروزه بر تعداد آنها افزوده گشته ویکی از اولین سازمان‌های اینچنینی، صلیب سرخ جهانی است که در سال ۱۸۶۳ تاسیس شد ویا انجمن بین‌المللی آزادی بیان، که در سال ۱۹۹۲ آغاز بکار کرد ویکی از شبکه‌های جهانی متشکل از بیش از ۶۰ سازمان غیردولتی است که حق آزادی بیان را ترویج و به دفاع از آن می‌پردازند.
اما تاریخچه آغاز به فعالیت این نوع سازمان ها در ایران که به احتصار به آن سمن یا تشکل غیر دولتی گفته می شود از دیر باز در کشورمان وجود داشته و وجود مساجد، تکایا، هیات‌های مذهبی و حتی قهوه خانه‌ها به دلیل غیر دولتی بودنشان از زمره نهاد های مردم نهاد بودند که از قدیم به صورت سنتی وجود داشته وپس ازآن صندوق‌های قرض الحسنه، خیریه‌ها، انجمن‌های اسلامی وحتی دوره‌های فارغ التحصیلی در دوران بعدتر و سپس اتحادیه‌ها، اصناف و نظام‌های صنفی ومهندسی و غیره، شکل‌های جدیدتر نهادهای مدنی هستند و در سال ۸۴ بود که در اخرین روز های ریا ست جمهوری آقای خاتمی دولت وقت به استناد اصل ۱۳۸ قانون اساسی لایحه ای تحت عنوان آیین نامه تاسیس و فعالیت سازمانهای غیردولتی به مجلس برده و تصویب و اجرایی میکند که در آن مقرر می شود ، عناوینی چون «جمعیت»، «انجمن»، «کانون»، «مرکز»، «گروه»، «مجمع»، «خانه»، «موسسه» می‌توانند بجای واژه «سازمان» و تشکلهای غیر دولتی بکار گرفته شوندو می‌توانند در رابطه با موضوع فعالیت و اهداف مشترک خود ، به صورت شبکه و یا به عضویت سازمانهای بین‌المللی درآیند و در راستای تحقق خواسته‌های مشروع اعضای خود ، از حق انتشار نشریه و برگزاری تجمع و گردهمایی تا تصمیم سازی و مشارکت در تصمیم گیری‌های دولتی وحتی حق اعطای طرح و لوایح به دولت یا مجلس و یا تقاضای اصلاح در قوانین موضوعه کشوربر خوردار باشند . اگر چه هیچگاه این قانون مانند صدها قانونی که متصمن ازادی ها جامعه ایران است ، بصورت بالفعل اجرایی نشد ، اما تصویب طرح یاد شده ، ان هم بعد از تصویب اعزام گزارشگر ویژه به ایران از سوی سازمان ملل ، چیزی جز دهن کجی به ملت ایران و جهانی که صدای حق طلبی اورا شنیده است نمی تواند باشد خاصه با تصویب طرح فوق ، از این پس با توجیه قانونی به سرکوب و کنترل همه سازمان های کمک کننده به جامعه مدنی خواهند پرداخت . آن هم توسط ایجاد سازمان غیر قانونی بنام هئیت عالی نظارت بر فعالیت های سازمان های غیر دولتی که دو تن از هئیت تصمیم گیرنده آن از وزارت اطلاعات و بسیج بوده وبقیه جز نامی بیش نیستند ، حال خود بخوان حدیث مفصل را که ، ترفندی تازه برای محدویت و انفعال هر چه بیشتر جامعه مدنی این کهنه دیار است.
به ولای نجابت مان که در مظان اتهامش اسیریم آنچه تاریخ این سر زمین اهورایی بعد ها بر آن گواهی خواهد داد رفتارهای نسنجیده و فاجعه بار قدرتمدارانی است که جنبشی را باعث آمدند که نه تنها از این شقشقه نسل امروز، تلنگری بر رفتارخود احساس نکردند بلکه هروز با اعمال محدویت های بیشتر سعی در جریحه دار کردن غیرت عمومی را دارند و آتش به خرمن میزنند غافل آنکه
به حمامی بگو آتش میفروز
به آبت آتشی افتاده امروز

پاسخی بنویسید