از آن زمان که ماهیت شوم نظام بر آمده از انقلاب ۵۷ برای مردم فریب خورده و انقلاب زده ایران از پرده برون افتاد ، انتخابات به مثابه ابزاری در آمد که ازیک سو،  نظام حاکم با برگزاری نمایشی این نماد دمکراسی ،همواره قصد ان داشته تا قبایی از حکومت مردمی بر قامت استبدادی خود بپوشاند و از سوی دیگروسیله ا ی برای  ابراز  مخالفت با نظام بوده که گروه های اپوزیسیون  با ترغیب مردم به عدم حضوردر این شعبده ، نه تنها مخالفت خود رابا دستگاه حاکمه به نمایش می گذارند بلکه در رقابت با دیگر گروه های مخالف نظام ، هر یک قدرت تاثیر گذاری خود بر مردم رابه رخ رقیبان می کشند .
امروز با انتخابات پیش روی نهمین دوره مجلس شورای اسلامی  در ۱۲ اسفندماه سال جاری ،بار دیگر درصحنه سیاسی ایران این کشا کش قدرت به معرض نمایش نه تنها ایرانیان بلکه جهانیان در آمده است ، از سویی رهبر ی نظام با وقاحت بی مثال ضمن منکر شدن نا سالم بودن همه  انتخابات  برگزار شده پیشین ،حضور مردم در انتخابات آتی مجلس فرمانبردارشورای اسلامی  را «پرشور» پیش بینی می کند و از این رو به نیروی انتظامی  فرمان می دهد تا با حضور ۸۵ هزار نیروی بسیج که در فرهنگ عامیانه  نیرو های سرکوبگر معنا می شوند  این حضور ” پرشور “تحقق یابد ، از سوی دیگرپرنفوذ ترین گروه اپوزیسیون در حال حاضرنظام که از قضا پس از تقلب در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ ، با نام جنبش سبز پا به میدان مبارزه با غارتگران حاکم بر جان و مال و ناموس ملت  نهاده  است ، مردم را با خانه ماندن در روز رای گیری ترغیب به تحریم این انتخابات کرده است و دیگر گروه ها نیر همواره  با حضور مردم درهر انتخابات برگزارشده از سوی نظام فعلی ، مخالف بوده و هستند  در این دوره نیز به روال گذشته انتخابات پیش رو را نیز تحریم کرده اند اما دراین  میان باز هم ملت ایران که طی ۳۳ سال گذشته دربازی گل یا پو چ سیاست همه ی آرزوهای خود را پوچ یافته است ، حضور و یا حضور نیافتنش در پای صندوق های رای بعنوان عامل مهم شکست و یا پیروزی هر یک از دو جریان این کشاکش اهمیت  می یابد ،که یا باز همچون سال های گذشته با توجیح ترس از دست دادن اب باریکه معاش ، با ممهور شدن شناسنامه های خود ، مهر تائید بر  این شعبده می زنند و یا فارغ از همه ناباوری هائیکه بر نیرو های مبارز و مخالف نظام دارند ، اما در مخالفت و اعتراض به همه  ۳۳ سال گذشته  که رژیم  با تعمیق ملت ، برگزاری مراسم ” قرعه کشی “، را بعنوان برگزاری یک انتخابات ازاد بر مردم غالب کرده است ، در این شعبده حضور نمی یابند.
چه کسانی در انتخابات ۱۲ اسفند به پای صندوق های رای می روند ؟
لطیفه ای در بین مردم کوچه بازار رواج دارد که می گویند از آخوندی پرسیدند که آیا از خودت دروغگوتر و وقیح تر دیده ای؟ پاسخ داد بلی، کسی است که مرا خوب می شناسد اما وقتی مرا می بیند با حالت معصومانه ای میگوید: “حاج آقا التماس دعا “.
به باور این قلم بی شک از این دست مردمان که از قضا پس از انقلاب و با استقرار نظام دینی در جامعه  ایران تکثیریافته اند وکم نیستند ، و رواج چنین لطیفه هایی هم خود دلیل بروجود چنین هم وطنانی است که در همه اقشار جامعه وجود دارند و حتی  در بین طرفداران گروه های سیاسی مخالف دستگاه حاکمه ، که ضمن هم صدایی وهمدردی با مردمی که ازظلم حاکمان مستبد داغدارشده و ازظلم زمامداران  جان به لب دارند ،  اما در بزنگاه هایی چون امروز که به هزار دلیل اشکار از بیداد نظام حاکم بایدگامی در مخالفت اشکار با این همه بیداد بر دارند ، در توجیح عمل بزدلانه وشایدم بتوان آن را عمل خیانت کارانه  نامید،به هر دری میزنند و چه بسا آنان که میل به قدرت دارند وبه ظاهرصلاح و اصلاح امور را برای هم سفره شدن با مستبدان بهانه می کنند ، حتی به قلم بدستانی که درعالم اطلاع رسانی اگر چه طفلی ابجد خوانی بیش نیستند  و تنها به دلیل الت دست بودن گروهی سیاست باز،  مهر صد افرین درکارنامه روزنامه نگاری حزبی خود دارند ،متوسل شده  تا با وجیزه ای که در آن با اسمان و ریسمان بافتن  مجوزی برای این مصلحان  بی عمل  بدست آید که  هم نان خدا  خورند و هم فرمان شیطان برند ، بنابر این حضور چنین جماعتی در انتخابات پیش رو به دور از انتظار نیست که به حکم همان لطیفه ی رایج در بین مردم کوچه و بازار این گروه از لبیک گویان به استبداد  حاکم حکم همان  جماعتی را دارند که همواره با دیدن مظهر دورغ بستن بر خدا و رسولش ، می گویند ” حاج اقا التماس دعا ” .
یک بستر دو رویا
۲ – فرزانه ای می گفت اگر ملت ایران یک باربه معنای واقعی کلمه طعم شیرین “انتخابات ازاد ” این مهمترین نماد دمکراسی را تجربه می کردند امروز نه به چنین دامی گرفتار می شدند ونه  گروه های بر آمده از ظلم ، در چنین برهه ای حساس  ازمبارزه با استبداد  حاکم بر کشورمان ، برای ترغیب ملت به یک عمل معترضانه مدنی و مرسوم در جهان ازاد ، مجبور به نوشتن صد ها مقاله وصدور ده ها  بیانیه نمی شدند ، و مردم خود جوش این شعبده را تحریم  می کردند ، اما ازآنجائیکه  تصرف کنندگان انقلاب ۵۷ ، درست بعد از پیروزی خود با  براه انداختن اولین قرعه کشی بنام برگزاری اولین انتخابات  آزاد،  ملت انقلاب زده را با توهم رسیدن به ازادی ، اسیر خود کردند، تا به امروز ملت ایران از نعمت  لمس آزادی در فرایند برگزاری یک انتخابات آزاد ، محروم ماندند و طرفه آنکه هنوزطیف وسیعی از اقشار جامعه امروز کشورمان آن  اولین مراسم قرعه کشی کذایی را که منجر بر تسلط گروهی چپاولگر بر کشورمان گردید ، نمونه ای از یک انتخابات ازاد می دانندوبا دیدن صندوق های رای ، به غروری کاذب گرفتار می شوند غافل که در همه ۳۳ ساله گذشته عروسکان خیمه شب بازی این شعبده بازان  بوده اند .
با چنین اوصافی  به واقع دیگر نه مجال گفتگو و نه حوصله ایست تا از آنچه می بینیم و باور نداریم گفته آید که چون خورشیدیم بر بلندای دماوند اما لیسه بر پیاله خونابه خویش میکشیم اما با این همه یک نمونه  کوچک برای درک معنای  انتخابات ازاد از جهان بیرون از نقشه گربه نشان وطنمان بگویم و این وجیزه ی به درازا کشیده را به پایان برم تا بلکه  تصویری از معنای واقعی  انتخابات  ازاد در ذهن مخاطبان  معتقد به  شعبده نظام  ترسیم کرده باشم  .
میگویند  دربلاد کفر که  ایالات متحده آمریکا باشد و از قضا مردمانش درانجام فرایض دینی  ورعایت اصول اخلاقی به مراتب بیشتر از ما مردمان کفر ستیزو البته با فرهنگ ، پایبنده و معتقدهستند ، دولت  و زمامداران وقت در موسم انتخابات وقتی برگه های رای را برای انتخاب کاندیدا ها ، در بین مردم توضیح می کنند ،  اسامی غیراز نام افرادی که در انتخابات خود را کاندید کردند بعنوان گزینه های دیگر وجود دارد تا چنانچه اگر مخالفی هم باشد، با تیک زدن  به آن گزینه ها، اعنراض خود را اینگونه اعلام نمایند و تا کنون در بسیاری از انتخابات برگزارشده در آمریکا ، حتی درآخرین انتخابات ریاست جمهوری که منجر به انتخاب  بارک اوباما گشت ، بسیاری با علامت زدن بر گزینه هایی چون  “میکی موس ” که  یکی از شخصیت معروف  کارتونی  است ، حضور اعتراض امیز خود را اینگونه  به رخ  احزاب ویا حتی نظام حاکم کشیده اند ، و این یک نمونه  از تفاوت معنای انتخابات آزاد در بین مردم دو جامعه از دونظام  حکومتی می تواند باشد  که بی شباهت  به  تصور یک بسترو  دو رویا نیست  و به دیگر سخن:
دانه فلفل سیاه و خال مه رویان سیاه
هر دو جانسوزند اما این کجا و آن کجا

این مطلب در  سایت گویا منتشر شد