|
:: درباره من :: در سمنان زاده شدم. روزگاران گذراندم تا در مطبوعات تولدی دیگر یافتم. در سال ذبح مطبوعات (1379) هفته نامه های
سپیده زندگی، ندای قومس، ندای ساوه (ندای اصلاحات) و صدای عدالت را منتشر کردم. در فروردین 1380 دوره اول روزنامه صدای عدالت را
سردبیر بودم و با فروش آنچه زندگی نام دارد صاحب امتیاز روزنامه آزاد شدم و با سردبیری 154 شماره از آن در 20 تیرماه 81 بار دیگر آزاد
متوقف شد تا دریابم روزنامه نگاری در «روزگار ما» بدون داشتن پشتوانه سیاسی آب در هاون کوفتن است اما با اين همه بعد از توقيف
روزنامه آزاد ، روزنامه مدبر را منتشر كردم كه پس از 39 شماره به حبس رفتم تا مبادا بي نصيب از پاداش كار در عرصه مطبوعات
بمانم.
:: روزگار ما ::
:: آرشـيو ماهـانه ::
:: لينک ها ::
نقل مطالب و نوشته هاي اين وبلاگ © با ذكر ماخذ و لينک به يادداشت اصلی بلامانع است
|
Wednesday, June 23, 2004
در خبر ها آمده بود كه براي گروهي از جوانان اين آب و خاك كه با عالمگير شدن اينترنت ، به اين پديده ي نو گرويدند ، به همت پرشين بلاك كه اولين سرويس دهنده ي فضاي مجاني وبلاك نويسي است وسازمان ملي جوانان ، چشنواره اي در سالن همايش هاي وزارت امورخاجه برگذار مي شود، رفتم تا نسلي مفتون اينترنت و وبلاك نويسي، اين پديده ي نو از دنياي مجازي را در آنجا از نزديك ببينم ، از همان لحظه ي ورود به سالن همايشهاي وزارت امور خارجه بوي جواني به مشام مي خورد ، همه شوريده و پر تحرك گردا گرد غرفه هاي نشريات الكترونيكي جمع بودند كه بيش از ده الي دوازده غرفه نبود و درگوشه ي ديگرسالن چندين اتاق به چشم مي خورد كه درهر يك از آنها ، گروهي جوان دور هم جمع شده بودند و در زمينه هاي مختلف از اين پديده ،به جديت بحث وگفتگو مشغول بودند ، از كنار غرفه هاي نشريات الكترونيكي كه ميگذشتم با نگاه مقايسه گونه بين اين نوع ازرسانه هاي الكترونيكي با ديگر نشريات چاپي ، با خودمي انديشيدم كه با وجود استقبالي كه از اينترنت در بين جوانان اين آب و خاك شاهديم كه بنا به آماري كه حكايت از تمايل روز افزون جوانان به وبلاك نويسي دارد آنچنانكه در هرساعت 25 نفربراي داشتن فضاي مجاني ارائه داده شده از سوي پرشين بلاك ثبت نام مي كنند تا به جرگه ي وبلاك نويسان در آيند و يا با و جود واقعيت ملموسي كه وجود دارد و هر روزبر تعداد نشريات الكترونيكي اضافه ميگردد ،آيا نبايد عمر مطبوعات منفعل امروز اين آب و خاك را پايان يافته تصور كرد ؟ ويا لا اقل وجود اين نشريات الكترونيكي را رقيبي سر سخت براي مطبوعاتي دانست كه بي اغراق امروزه روز هر كدام به يك جناح يا گروه هاي وابسته به قدرت متصل هستند ، ؟ بي گمان دليل رواج نشريات الكترونيكي در اين بلاد فرهنگي جزبه دليل منفعل بودن مطبوعات امروز ما نيست كه قبيله ي بي ياور مطبوعات از سرقوانيني دست و پا گير به خود سانسوري گرفتاربوده و از سوي ديگر با منو پل شدن ركن چهارم توسط صاحبان زر و زور و قدرت ، كه با استفاده ي ابزاري از مطبوعات ، قبيله ي بي ياور قلم را به استثمار مي كشند ، اين انفعال اجتناب ناپذير مي نمايد ، اگر چه تا كنون شاهد تلاش گروهي از قلم بدستان براي رهايي از استثمار سياسيون و قدرت طلبان در اين عرصه بوده ايم اما وجود تشكل هاي مافيايي بوجود آمده در مطبوعات ،همواره اينگونه تلاش ها بي نتيجه بوده است و آنچه شاهد اين ادعا است خبر استعفاي گروهي اعضاي هيات تحريه ي روزنامه ي نو پاي وقايع اتفاقيه است كه درهفته گذشته خبر آن بدون هيچ بازتابي منتشر شد. نشريات الكترونيكي فارسي زباني كه امروز در دنياي مجازي وب منتشر مي شوند هريك با وجود نو پايي و حتي بي بهره بودن از نويسندگان آشنا به علم روزنامه نگاري آنقدر تاثير گذار بوده اند كه با وجود عدم حمايت هاي متوليان اين عرصه كه تا پيش از اين ، وجود اين نوع از نشريات را شوخي مي پنداشتند ، مخاطبيني را جذب نمايند تا بدانجا كه قبول و باور اين گروه از سوي يك نهاد دولتي چون سازمان ملي جوانان كه بار مالي اولين چشنواره ي وبلاك نويسي و نشريات اينترنتي را بعهده داشته، اجتناب ناپذير بوده كه اين خود نشان از ثبيت جايگاه وبلاك نويسان ونشريات اينترنتي ا ست ، اما با اين همه از سوي ديگر براي اين نسل مفتون و تشنه ي آگاهي هم ، چون مطبوعات َ قوانيني در دست تهيه و تصويب است تا هم چون هم سلف هاي چاپي خود به انفعال كشيده شوند كه هرگز مباد چراغ اين خانه هم خاموش گردد.
به قلم بيژن صف سري ...... لينک يادداشت 0 نظر شما
|