|
:: درباره من :: در سمنان زاده شدم. روزگاران گذراندم تا در مطبوعات تولدی دیگر یافتم. در سال ذبح مطبوعات (1379) هفته نامه های
سپیده زندگی، ندای قومس، ندای ساوه (ندای اصلاحات) و صدای عدالت را منتشر کردم. در فروردین 1380 دوره اول روزنامه صدای عدالت را
سردبیر بودم و با فروش آنچه زندگی نام دارد صاحب امتیاز روزنامه آزاد شدم و با سردبیری 154 شماره از آن در 20 تیرماه 81 بار دیگر آزاد
متوقف شد تا دریابم روزنامه نگاری در «روزگار ما» بدون داشتن پشتوانه سیاسی آب در هاون کوفتن است اما با اين همه بعد از توقيف
روزنامه آزاد ، روزنامه مدبر را منتشر كردم كه پس از 39 شماره به حبس رفتم تا مبادا بي نصيب از پاداش كار در عرصه مطبوعات
بمانم.
:: روزگار ما ::
:: آرشـيو ماهـانه ::
:: لينک ها ::
نقل مطالب و نوشته هاي اين وبلاگ © با ذكر ماخذ و لينک به يادداشت اصلی بلامانع است
|
Sunday, September 19, 2004
از مسئله ي عدم امنيت جاني و مالي شهروندان اين آب و خاك ، كه هر از گاهي با گشته شدن چندين كودك وايضا زنان بي پناه توسط افراد جاني و رواني ، به يكباره رخ مي نمايد ، بگذريم و همچنين اگردر خراب آباد سياست امروز اين كهنه ديار به مسئله ي نخ نما شده ي ، دست يابي به سلاح هاي اتمي و جنگ زرگري با دول خارجه و آژانس بين الملي انرژي اتمي به ديده ي شك بنگريم و سحنان اخير خطيب نماز جمعه را مبني بر شگوائيه بردن از آژانس انرزي اتمي به ديوان لاهه را با در نظر گرفتن قول همكاري با آژانس انرژي اتمي ، آن هم به فاصله ي چند ساعت از سخنان آن خطيب نماز گذار ، شوخي فرض كنيم ، بگير و به بند هاي اخير رسانه ها و قلم بدستان اين مرز و بوم ، نكته اي است قابل تعمق اگر چه حديث كهنه باشد .
شايد پيش از اين روزگار به صد اشاره به اهل قلم پيغام مي فرستاد كه ساكت وگرنه به بندت كشند ، اما در اين ايام كه عصر ارتباطات است باز هم مي توان افسار سكوت بر گردن قلم انداخت؟ اگردر روزگاري دور ، همانند دوره ي بعد از كودتاي اسفند 1299كه سيد ضيا الدين رئيس الوزرا ، در يك بگير و به بند همگاني دستور توقيف روزنامه ها و روزنامه نگاران را صادر كرد وگروهي قلم بدست را به اسارت كشيد بي آنكه لام تا كام گفته آيد و ملتي خبردار شود ،آيا امروزشايسته است كه با پيشرفت تكنولوژي ارتباطات به همان سرنوشت اسلاف خويش تن داد ؟ با تعمق بر اين پرسش است كه اجابت از طرح پيشنهادي يكي از اهالي قلم ، بر همه قلم بدستان دنياي وب لازم مي آيد كه با انگيزه ي مقابله با توقيف يكي از رسانه هاي خبري در دنياي مجازي اينترنت ، بعنوان راه حل اصولي ارائه گرديد . با شدت يافتن فشار بر رسانه هاي چاپي وتوقيف آنها وفيلترينگ سايت هاي خبري، موجي از مقاومت در اهالي قبيله ي قلم و اطلاع رساني ايجاد گرديده كه اگر چه دير هنگام است اما مي تواند گامي موثر در ايجاد وحدت و همبستگي بين اهالي بي ياورقبيله ي قلم باشد. خاصه اگر اين وحدت از سر علايق صنفي و نه از شيفتگي به سياست و از سياست زدگي باشد چرا كه اين پند از پيشينيان و پيش كسوتان اين حرفه ي بي پير باقي است كه بدترين ننك براي آنانكه قلم را به نيت آگاهي و اطلاع رساني در دست ميگيرند ، سياست زدگي است .
به قلم بيژن صف سري ...... لينک يادداشت 0 نظر شما
|