از فرزانه ای شنیدم که از دیر باز جایگاه شعر در نزد مردم این کهنه دیار ، حکم آن چاهی را دارد که به هنگام دلتنگی ، سر درآن فرو می برند و فریاد می کشند ،
و حاصل ، چه بسیار فریاد ها ئیکه به دیوان ها مبدل گشت که تاریخ ادب و فرهنگ این آب و خاک پر از واژه های فریاد است اما با این همه نسل امروز ، چون نیاکان خود به فریاد ریخته در چاه شعر، بسنده نکرد که به جستجو در پی چاهی دیگر بر آمد تا پژواک فریادها را ، از هر گوشه ی جهان باز تابد ، که تو گویی دنیا به چشم نسل امروز چاه فریاد های فرو خفته در گلو را می ماند ،که اینترنت دنیای مجازی او و وبلاک دهانه ی چاه این جهان پر از فریاد است ،
سه سال از عمر وبلاک و بلاک نویسی در این آب و خاک میگذرد ، دیگر نسل امروز چون پیشینیان خود تنها به سرودن شعر از سر دلتنگی که پیچیده در لفاف کنایه و اشاره است ، دلخوش نیست، او جهان را به همدلی با خود می طلبد و به هر فریادی از هر گوشه ی جهان به همدلی بر می خیزد و چه ساده باورانند که در بستن درب این چاه ، به تلاش بیهوده مشغولند .
شاید این تعریف و تشبیه از وبلاگ و وبلاگ نویسی ،با تعاریفی که برای این پدیده نو پای جهان ارتباطات معمول و متداول است ، متفاوت باشد اما به باور این قلم ، معنا و مفهوم این پدیده در نزد نسل امروز این آب و خاک جز این نیست ، مگر نه این است که هر روزبر تعداد محبوسانی که سر دراین چاه فرو می برند ، افزوده می گردد؟
وبلاگ نویسی پدیده ای است که به دل این نسل سرگشته ومحصور در باید و نباید ها ، خوش نشسته است چرا که پنجره ایست رو به دنیای پدیده های تازه وهمچنین ابزاریست برای تاثیر گذاری و پیوند خوردن به افکار و اندیشه های نوو ایضا از نگاه ناسیونالیستی ، رسانه ایست که در مقابله با بی اعتنایی دولتمردان نسبت به پایمال شدن حق ملی از سوی سیاست بازان جهان ، با اتحاد و همدلی دیگر وطن پرستان از تمامیت ارضی آب و خاک خود و حفظ شرف و ناموس ملی یک ملت ،می توان به دفاع برخاست ، مگر نه این است که جوانان این آب و خاک ، همانهائیکه به جرم دلبستگی به رسانه ی وبلاک نویسی ،به زعم متحجران کور دل ، متهم به لاابالیگری و بی قید به ارزش ها هستند ، امروزدرمقابله با بی حرمتی جهان عرب که گستاخانه قصد تغیر نام تاریخی خلیج فارس به خلیج عربی را دارند ، بی اعتنا به بی تفاوتی سیاست بازان داخلی تنها با همبستگی گروهی خود با سلاح همین رسانه ی وبلاک ،آنچنان به دفاع از حقانیت تمامیت ارضی این آب و خاک بپاخاستند که گوش جهانیان از فریاد حق طلبانه ی آنهاکر شده است ؟ و عرب بادیه نشین راازعمل گستاخانه خود پشیمان کرده اند؟
وبلاک بال پریدن است این بال را نشکنید.