|
:: درباره من :: در سمنان زاده شدم. روزگاران گذراندم تا در مطبوعات تولدی دیگر یافتم. در سال ذبح مطبوعات (1379) هفته نامه های
سپیده زندگی، ندای قومس، ندای ساوه (ندای اصلاحات) و صدای عدالت را منتشر کردم. در فروردین 1380 دوره اول روزنامه صدای عدالت را
سردبیر بودم و با فروش آنچه زندگی نام دارد صاحب امتیاز روزنامه آزاد شدم و با سردبیری 154 شماره از آن در 20 تیرماه 81 بار دیگر آزاد
متوقف شد تا دریابم روزنامه نگاری در «روزگار ما» بدون داشتن پشتوانه سیاسی آب در هاون کوفتن است اما با اين همه بعد از توقيف
روزنامه آزاد ، روزنامه مدبر را منتشر كردم كه پس از 39 شماره به حبس رفتم تا مبادا بي نصيب از پاداش كار در عرصه مطبوعات
بمانم.
:: روزگار ما ::
:: آرشـيو ماهـانه ::
:: لينک ها ::
نقل مطالب و نوشته هاي اين وبلاگ © با ذكر ماخذ و لينک به يادداشت اصلی بلامانع است
|
Saturday, September 24, 2005
مي گويند درد ها انسان ها را نجيب و شريف بار مي آورد و بر همين قاعده است که ايرانيان اين چنين نجيب و شريف بار آمده اند. راستي هیچ به درد برهنه دريا دقت کرده ايد؟ويا به کبوتر نا بلدی که از حدس عطسه آسمان به ايوان خانه ای پناه آورده است ، دقت کرده اید؟ ايرانيان اين چنينند.که در بازي سياست با هر عطسه اي به ايوان خانه سیاست بازان پناه مي آورند و چشم امیدشان را به گروگان مي سپارند.چقدر تحمل آن لحظه دشوار است که پیاله ای آب به اندوه تشنگان بی گریه نشان دهند .اما طلب اسارت جان کنند که این مصداق بارز رابطه سیاست بازان و ملت نجیبی چون ایران است... ادامه این مطلب را در اینجا بخوانید
به قلم بيژن صف سري ...... لينک يادداشت 0 نظر شما
|
