وقتی برف آرام آرام برروی زمین می نشست ، "او" از پشت پنچره به تماشا ایستاده بود، اما هر لحظه این نظاره ازهرم نفس هایش تیره می شد و ازتن سرد پنجره ، باران آه شره میکرد،
کلافه و درمانده ، نگاهش را از پنجره برداشت و به فضای پر شده از سکوت اتاق ، انداخت
شولا ، کنار بخاری ، زانو هایش رابغل گرفته بود و خیره ، نگاهش را به گل بوته های قالی کوک می زد.
به میانه ی اتاق رفت ، مردد کنا ر میز ایستاد ، بدنبال واژه ای می گشت تا آن سکوت سنگین را بشکند ، ، ولی با کدام واژه ، کدام حرف ؟ صدا در گلویش ماسیده بود ، خم شد کاغذ را از روی میز برداشت ، و بار دیگر دلش کوبید ، هنوز باور نداشت ، به سختی نیشخند ی زد و گفت : جدایی ......، این یعنی حرف آخر ؟
باز هم سکوت واژه ها را بلعید تا دو ذهن مشوش از جدایی ، خاطره ها را یکی
یکی سیر کنند

آسمان خسته از باریدن برف ، آرام گرفته بود ، گنچشک های مست شده از بوی بهار، بر روی ایوان پوشیده از برف می رقصیدند و او باز هم پشت پنجره ایستاده بود ولی این بار نظاره بر جدایی داشت که شولای عشق با خود می برد و آرام آرام از تیر رس نگاهش دور می کرد.
هان ای عقاب عشق
از اوج قله های مه آلود دور دست
پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من
آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد.....
آن بی ستاره ام که عقابم نمی برد
در راه زندگی
با این همه تلاش و تمنا و تشنگی
با این که ناله می کشم از دل که :
آب ....... آب
دیگر فریب هم سرابم نمی برد


( * ) شولا اسم است وبه معنای خرقه

شعر از فریدون مشیری
عکس از سایت کسوف

معروف است مستشار الدوله ، همان فرزانه اي كه براي اولين بار در دوره ي استبداد ناصري ، دل به دريا زد و با انتشار رساله ي معروف " يك كلمه " در ايران ، اصلي ترين مواد اعلاميه ي حقوق بشر را به زبان فارسي ترجمه كرد تا بقول " آدميت " اولين نويسنده اي باشد كه گفت ، منشاء و قدرت دولت ، ارده ي ملت است ، در يكي از نامه هاي خود خطاب به " آخوند زاده " مي نويسد ، اي انسان كامل ، دنيا تمام شد و ما نتوانستيم به قدر ذره اي خدمت به ملت و وطن بكنيم .
در اين مقطع از وانفساي امروز اين آب و خاك كه ساكنان اين كهنه دياراز يك سو با تهديدات ابر قدرتي چون امريكا مواجهند و از سوي ديگر در محك انتخاب رئيس جمهوري براي اداره ي كشور در زير ذره بين جهانيان قراردارند ، هر روز شاهد ده ها مقاله و سخنراني هايي هستيم كه همگي حاوي پيام ها و هشدار هاي وطن پرستانه اي هستند كه تو گويي در اين گستره ي تاريخي همگان سياستمداراني هستند كه مدام در حال خلاقيتند و جز خدمت به ملت و وطن دغدغه اي ندارند غافل از آنكه در اين بلاد فراموش شده از ياد خدا، ديگر هيچ گوشي ميل شنيدن موعظه ندارد وبا بياد آوردن آنچه پشت سر نهاده است مدام با خود اين شعر از حافظ شيراز را زمزمه ميكند كه ،
مرغ زيرك به در خانقه اكنون نپرد
كه نهاده است به هر مجلس وعظي دامي .
اما اينكه چرا ايرانيان امروز اين چنيند كه به هيچ ندايي هر چند وطنخواهانه گوش نميدهند و لبيك نمي گويند ، از مبارزه ي به اصطلاح منفي ( از قبيل راه رفتن در خيابان در ساعتي معين و لبخند زدن به همديگر) گرفته تا رفراندوم را جدي نميگيرند و تن به دستور عمل هاي سياستبازان نمي دهند ،پرسشي است كه بايد براي يافتن پاسخ صحيح آن ، قبل از هر چيز اهتمام ورزيد كه كليد اين معماست .به ديگر سخن اگر سينه چاكان وطن به اين اصل از رساله ي"يك كلمه" ي مرحوم مستشار الدوله معتقدند كه ملاك اراده ي ملت است ، بايد اول در پي دليل همراه نبودن اراده ي ملت با خود باشند و سپس بر سر قبر پرسش تاريخي " چه بايد كرد " ها نوحه سرايي كنند و بدنبال پاسخ باشند اگر چه جز به همان پاسخ تاريخي مدرس به مشيرالدوله ي پيرنيا نخواهند رسيد كه نقل است روزي مشير الدوله ي پير نيا در كنار مدرس نشسته بود و از جريان روز سياست دولت صحبت ميكرد و در ضمن گفتگو با آه عميقي از مدرس مي پرسد ، " آقا پس كي اين مملكت اصلاح خواهد شد كه مدرس در پاسخ ميگويد ، هر گاه كه انگلستان در جزيره اش محصور گردد ، و شما بر گرديد به نائين ( زادگاه پيرنيا ) و رضا خان برود آلاشت ، و من هم بروم به ولايت خودم .
تا نگوئيد اين همه بد گماني چرا ؟ شما را به خواندن مصاحبه ها و خاطره گويي هاي اخير روشنفكران و سردمداران عصر انقلاب 57ارجاع ميدهم كه امروز پس از گذشت 26 سال يا اقرار به بي برنامگي براي ساختن پس از انقلاب دارند و يا طوق گناه به بيراهه كشيدن انقلاب را به گردن دشمنان خيالي انداختنه اند و مضحك اينكه با همه ي اقرار به بي نوايي فكر سياسي خود درطول اين سال ها و با همه بي بضاعتي فرهنگي كه در طول زمامداري سالهاي اصلاحات از خود نشان داده اند ، امروز باز هم با شعار هاي بي محتوا مدعي رساند ن اين كاروان از هم پاشيده را به سر منزل مقصود دارند غافل از آنكه قضاوت تاريخ اين كهنه ديار بر مردم ستمديده ي اين آب و خاك چنين حكم مي كند تا در برابرهر ندايي كه مدينه ي فاضله را بشارت ميدهد ، كر و كور باشد و تنها با خود اين شعررا زمزمه كند كه:

به زير دلق ملمع كمند ها دارند

دراز دستي اين كوته آستينان بين

در آستانه ی بیست و ششمین سالگرد انقلاب مردم این کهنه دیار آنچه همچنان باقی است ، عدم تحقق آرزو های مانده در سینه ی ملتی است که هر روز خود را در آماج تهدید ها و یورشهای متجاوزانی می بیند که با مستمسک قرار دادن بهانه های چون حقوق بشر و غیره ، خواب را بر دیدگانش آشفته می سازند.
از دهه هشتاد میلادی که امریکائیان برای تسلط بر جهان امروز ، طرح نظم نوین جهانی را پایه ریزی کردند ، چه خوابهای که برای تحقق این طرح ندیدند ، از حمله به سرزمین بی خیر برکتی چون افغانستان و بعد عراق ، و سرنگونی صدام حسین گرفته تا به امروز که فکر حمله به ایران را در سر می پروارنند، همه از سر تحقق این خواب آشفته است ،اگر چه عملکرد های سردمداران حکومت امروز این کهنه دیار خود باعث پدید آمدن چنین افکار شومی در مخیله ی ابر قدرتی چون امریکا شده است .
اموضوع حمله ی امریکا به ایران که سر تیتر خبرگذاریهای جهان و ایضا از دل نگرانیهای مردم این آب و خاک شده است و دربین بعضی از اقشار جامعه ایرانیان از بعد ناسیونالیستی ، باعث ایجاد دغدغه خاطر گردیده ، جز تسلسل تاریخی هجوم اشغالگران به این آب و خاک ، بیش نیست که از دیرباز مسبوق به سابقه بوده است آنچنانکه برای جدایی بحرین از مام وطن به چنین بهانه های متوسل شده اند با این تفاوت که تصمیگیران امروز این آب و خاک خود آب بر آسیاب متجاوزگران اشغالگر می ریزند.
شاید بسیاری از جوانان نسل امروز این آب و خاک ندانند که بحرین این پاره شده از خاک ایران چگونه از مام وطن جدا گشت اما آنانکه موی در آسیاب عمر سپید کرده اند بخوبی بیاد دارند که ابتدا ، پیر استعمارگر انگلیس با این بهانه که در استان چهاردهم این آب و خاک یعنی بحرین ، با رواج برده فروشی ، حقوق بشر رعایت نمی گردد ، پای در خانه نهاد و آنگاه که قصد رفتن کرد ، با برگذاری یک همه پرسی ساختگی بحرین را از پاره ی مام وطن جدا ساخت ، آنچنانکه امروز با نزدیک شدن تخلیه ی اشغالگران از عراق ، زمزمه ی جدایی کردستان عراق بگوش میرسد . و این پاسخی است برای آنهائیکه دل به حمله ی بیگانگان به مام وطن دارند و گمان می برند که با چنین هجومی به استقلال درخواب آمده خواهند رسید . اگر چه امروز نمی توان تنها انگیزه ی این عمل خصمانه ی ابر قدرتی چون امریکا را در حهت تصمیم گیری و یا مداخله در اداره ی یک کشوردانست ، بلکه باید عدم رعایت موازین حقوق بین الملل مورد اتفاق جهانیان رااز سوی سردمداران امروز این آب و خاک هم بر ایجاد چنین انگیزه ی موثر دانست که با نادیده گرفتن راه تعامل با دنیای امروز ، به راه دیگر می روند. و این حقیقتی است که چشم پوشی از آن حتی برای ملت وطن پرستی چون ایرانیان دشوار است هر چند از سوی دولتمردانی ، چون رئیس جمهورخاتمی ، که با موضع گیری های احساسی دراین رابطه ، و با بر انگیختن عرق ملی ایرانیان قصد کتمان این واقیت را داشته باشند .

حق با تو بود پنجره ای باز نمی شود
این چشم سرخ محو تماشا نمی شود
شبگرد کوچه های غزل جار می زند
اینجا دوباره چلچله پیدا نمی شود
طوفان عشق زورق غم شکسته است
یعنی کسی دیگرمسافر دریا نمی شود
بانوی کهکشان وفا گریه می کند
زیرا نسیم ، قاصد گلها نمی شود
افسوس میخورم که غزل واره های عشق
در کوچه باغ عاطفه نجوا نمی شود
معنای التهاب تو را کشف می کنم
حق با تو بود، فاصله معنا نمی شود

در خبر ها خوانده اید لابد که درکشور همسایه ، عراق ، انتخابات شد ، انتخاباتی که به گفته ی همه خبر گذاریهای جهان پر شور بود و برغم سايه سنگين تهديد و ترور بر فضای انتخابات آن کشور، 72 درصد از مردم به پای صندو قهای رای رفتند وحتی در بعضی از نقاط آن مانند کر دستان ، این حضور به مرز 90 در صد هم رسیده است ، و این یعنی همان گام نخست برای ساختن کشوری چون عراق .
برگذاری انتخابات سالم و بی غل و غش در هر کشوری با هر نظامی نشان دهنده ی بلوغ سیاسی یک جامعه و ایضا دولتمردان و اداره کنندگان آن جامعه ا ست و در کشوری چون ایران که مردم آن به لحاظ سابقه ی تاریخی و پشت سر نهادن سختی ها به رشد سیاسی تا به حد تکامل رسید ه اند ، یکی از مهمترین ابزار های مدنیت برای تحقق کسب آزادی های مشروع است اما با این همه ، میل حضور مردم در این امر مدنی بستگی به عواملی دارد که می تواند از یک سواین حضور را به بی رغبتی مبدل سازد و هم از سوی دیگر می تواند پتانسیلی در حضور پر شور گردد .
آنجه امروز در این کهنه دیار با نزدیک شدن موسم انتخابات و اعلام حضور کاندیدا ها ، از قرائن و شواهد پیداست ، بی رغبتی مردم به حضور در صحنه ی انتخابات پیش رو است چرا که عوامل ایجاد کننده پتانسیل حضور پر شور تا کنون دیده نشده است خاصه که کاندیدا های مطرح شده از سوی جناح ها و احزاب دولتی هیچیک در حد و اندازه ی آرزو های این ملت سر خورده از خوش باوریها نبوده است . اگر چه شاید این گمان کمی اغراق آمیز به نظرآید ولی واقعیتی است که نمی توان از آن چشم پوشید زیرا در جامعه ی که از یک سو زمزمه ی رفرندام در آن شنیده می شود و ا ز سوی دیگر عملکرد های زمان نه چندان دور کاندیدا های مطرح شده ، هنوز در خاطره ها باقی است ، توقع حضور پر شور ازملتی که بنا دارد از گذشته ی خود پند گیرد ، در صحنه ی انتخابات ریاست جمهوری آینده ، گمانی باطل بیش نیست هر چند که کاندیدا ها برای کسب رای ، وجه ی مردم پسندانه پیشه سازند و در سخنرانی ها و مصاحبه های انتخاباتی خود، درب باغ سبز نشان دهند ،آنچنانکه آقای هاشمی رفسنجانی علارغم بی میل نشان دادن خود ، درمصاحبه ها وسخنرانی های اخیر خود نه درب باغ سبز که درب ملکوت اعلا را برای تصاحب این منصب به مردم این کهنه دیار نشان میدهند وایضا دیگر کاندیدا های که نامشان به ضرب زور تبلیغات جناحی و حزبی هر روز به گوش مردم خوانده می شود .
در مصاحبه ی اخیر رئیس مجمع مصلحت نظام( نام این نهاد در اصل مجمع تشخیص مصلحت مردم و نظام بوده که به دلایل نامعلوم واژه " مردم " از آن حذف شده است ) با خبر گذاری ایسنا نکته های شیفتگی به قدرت بیش از انجام وظیفه و خدمت به مردم و ایضا به نظام دیده می شود و این میل به قدرت از لحن کلام و از بالا نکاه کردن به معضلات جامعه و کشور نمایان است طرفه آنکه وقتی تنها عامل حضور خود در صحنه ی انتخابات را در پیدا نشدن ابر مرد ی برای تحقق آرزو های ملت و نجات کشور میدانند ، قصد القاء این توهم را دارند که گویی تنها ناجی این کهنه دیار اوست و لاغیر.اما غافل از آنکه اگر در مصاحبه ها ی خود هرگز اجازه ی پرسش های غیر گل چین شده نمیدهند اما این پرسش در اذهان عمومی مطرح است که چگونه است در طی 26 سال با حضور چون شما ئیکه همواره یکی ازارکان تصمیمگیری بوده و هستید ، ایرانمان این چنین است که امروز تنها ناجی این کشتی طوفان زده شما خواهید بود؟
بیائید باور کنید مردم ایران به شهادت تاریخ گرانسنگ خود سزوار آن نیستند که هراز گاهی در قالب جمعیت ها ئی ، برای تائید به میدان بیایند ، مردم آینه اند که بقول حافظ آینه تاب آه ندارد اگر میل خدمت است ، صندوقهای رای بی رای چرا؟ صداقت پیشه سازید تا صندو ق ها از مهر و حمایت مردم لبریزشود.
آخر چو فسانه می شوی ای بخرد
افسانه نیک شو نه افسانه بد