می گویند چرا وبلاگ ها  چون گذشته رونقی ندارند و همه سر به لاک سکوت فرو بردند ، می گویم  هی عمو اغلی  می خواهی دربند مان ببینی ؟ دل خوش سیری چند ؟
زمانی وبلاگ ها جایگزین  مناسبی برای روز نامه هایی بودند که  از بیم توقیف ،  رسالت اطلاع رسانی  را فدای بقا  خود [...]

تنهایی آدم را حشره شناس می کند ، حتی نایاب ترین عنکبوت های دنیا هم در اتاق من تار تنیده اند ،
داشتم  با خودم  فکر می کردم که چرا  به تو  پرواز کردن  را آموختم  و رهایت کردم تا ستاره دنباله دار شوی ، کاش  با  تو از وفا می گفتم  تا کمی وفا دار [...]

هان چه می گویی ؟….
گفته بودم  که  بعد از این
با بال هایی  که
نه به لیاقت ،
که با افسونگری
بر شانه هایت می کشی
دیگر زمینی نخواهی بود…
آسمانی هم نیستی…
سرپنجه ایستاده ای
و  سرک  می کشی  به  گذشته
با  زنجموره
به آنچه از دست داد ه ای دست تکان می دهی
دریغ از پرواز
هنوزم لاف میزنی  :
کنار مزار من نایست و گریه [...]

این جا میان غم آباد تنهایی
به امید احیای خاطره ای متروک
روزها گریبان گیر آفتابم
و شب ها
دست به دامن مهتاب
اما
دل من ! باز مثل سابق باش
با همان شور و حال عاشق باش
خواستی عاقل هم اگر باشی
عقل سرخ گل شقایق باش

چند وقتی است مشغول نوشتن  قصه ای هستم  که مرا سخت به خود مشغول  کرده  و به همین دلیل چراغ این خانه  دیر به دیر روشن می شود  حال آمدم تا با  نوشتن بخشی از قصه ای که به آن  مشغولم گرد و عبار این خانه را بروبم …
….
هرگز معنای سکوت را نفهمیدی  …. حتی [...]

هنوزم آنا نکه موی در اسیاب عمر سپید کردند  و  دوره  زمانه تختی را لمس کرده و به چشم خود فتوت  و طعم خوش جوانمردی را از آخرین عیار زمانه چشید ه اند ، یکی از بزگترین قسم هایشان  این است که بگویند به روح اقا تختی … یکی از این مردمان را من [...]